Beni Biraz Anlasaydın

Orhan Gencebay'ın nam-ı değer Orhan Babamızın popülerleşmiş, marşa dönüşmüş dillere pelesenk olmuş bir çok şarkısı olduğu bir gerçek. Ama bulunduğu toprakların müziklerini etkileyen, dönüştüren bütün müzisyenlerin olduğu gibi Orhan Gencebay'ın külliyatı da dipsiz bir kuyu. O kuyuya girdiğinizde her an karşınıza diplerde kalmış, bunu neden daha önce dinlemedim dediğiniz onlarca parçaya rastlamanız mümkün. Bir "Batsın Bu Dünya" etkisi yaratmasa da "Akşam Güneşi"nden, "Acı Gözyaşlarım"a, "Leyla ile Mecnun"dan, "Haberin Var mı"ya, "Hangi Rüzgar"a ve daha onlarcasına kadar parça "Ya Evde Yoksan" gibi kendisini hakkettiği popülerliğe eriştirecek vesileler bekliyordur kim bilir.

İşte bunlardan birini bu haftasonu Ankara'dan İstanbul'a dönerken "shuffle" denen nimet sayesinde keşfettim. O dakikaya kadar sanıyordum ki artık Gencebay külliyatı tamamıyla dinlenmiş, toparlanmış alternatif bir "Best of" yapacak kıvama gelmişti. Ne yazık ki "Beni biraz anlasaydın" karşıma çıkarak Orhan Baba gibilerin her zaman keşfedecek yeni eserleri olduğunu bir kez daha anlamamı sağladı. "Beni Biraz Anlasaydın" 1985'te Orhan Gencebay'ın albümüne ismini veren şarkı. ( Bu albümde "İkimizden Bir Kalmadı"da enfestir) Parça başlangıcından itibaren buram buram müzikal dolgunluk ihtiva etmekte. Orhan Gencebay çok sesli müzik dersi veriyor. Doğu ezgileriyle notaların sınırlarını zorlayan yaylılara, bas gitar ve akustik gitar hiç yabancılık çekmeden eşlik ediyor, ama son vuruşu araya serpiştirilmiş bağlamanın dertli nameleri yapıyor. Neşet Ertaş'ın köyden,şehre getirdiği bağlamayı, Orhan Gencebay bu kompozisyonuyla şehrin tam anlamıyla göbeğine yerleştiriyor sanki. (Bağlama merkezli diğer bir Gencebay şarkısı için bkz : Gurbet) Orhan Baba'nın vokalleri tam olması gerektiği gibi sözleri yansıtıyor, sözler zaten zamanında ayrılık acısı çekmiş gönülleri derinden yaralıyor, ezgilerdeki iniş çıkışlar ayrılık acısını yaşayan yüreğin iniş, çıkışları gibi. Bir hiddet, bir kabullenme, bir çöküş ve çokça sitem, ardından tekrar hiddet. Sözler ve müzik birbirini tamamlıyor.

Daha da uzatasım var ama bence şarkıyı dinleyelim, o kendini benden çok daha iyi anlatacak zaten ;

( Ha bu arada ne Orhan Gencebeeay mıı, nee arabeskkk mii diye burun kıvıranların burnunu bu platformdan tatlı bir şekilde mıncırıyorum)
http://fizy.com/#s/18yxax

(bu da müziğe odaklanayım diyenler için enstrümental'i)
http://fizy.com/#s/12wbgy

Reel Politika vs İnsan

evren'e reel-politika'nın acımasız, dar ve insanı dışlayan çerçevesi dışından bakınca çok rahat anlaşılabilir ki "insanlık" onuru aslında her şeyin üstündedir. siyasetin dili her zaman yalan üretir, aslolan insanın döktüğü gözyaşı, çektiği acılar, attığı kahkahalardır. kimsenin gündelik hırsları uğruna, adı devlet politikası olan namussuzluklarla diğerlerine acı çektirme lüksü, haklarını gasp etme lüksü, kimilerinin ellerine silah verip diğerlerini öldürme lüksü olmamalıdır. filistindeki duvarlardan, suriye'deki katliama, ırakta'ki işgale, fakirliğe, soykırımlara, işkencelere,zorunlu tehcirlere, insan hakları gasplarına kadar herkes elinden geldiğince vicdani duruşunu ortaya koymalıdır. roger waters'ın yaptığı gibi;

http://www.ntvmsnbc.com/id/25222779/